Επιστροφή στην υπαιθρο

Διερχόμεθα καιρούς χαλεπούς. Έχω την αίσθηση πως η πείνα θα επιτεθεί απότομα και θα βρει πολύ κόσμο απροετοίμαστο. Εύχομαι φυσικά, μετά από κάποια χρόνια να διαβάζουν αυτές τις αράδες κάποιοι και να χαμογελάνε ειρωνικά, επειδή τίποτα άσχημο δε θα έχει συμβεί.

Νέες δυναμικές καλλιέργειες με μικρό κόστος

Την ίδια ώρα που τα τρακτέρ βγαίνουν στους δρόμους και οι αγρότες των μπλόκων περιμένουν ακόμη να «βρέξει» επιδοτήσεις, κάποιοι άλλοι παραγωγοί στη Βόρεια Ελλάδα έχουν ήδη στραφεί σε νέες, δυναμικές καλλιέργειες, οι οποίες προσφέρουν υψηλό εισόδημα και νέα προοπτική στην αγροτική παραγωγή της χώρας μας.

Φρένο λόγω κρίσης στα βιολογικά στην Αγγλία

Την πτωτική τάση που σημειώνει ο κλάδος των βιολογικών στο Ηνωμένο Βασίλειο επισημαίνει με άρθρο της η Guardian, που εκπορεύεται από την απροθυμία των αγροτών για  ασπασμό του βιολογικού τρόπου διαχείρισης στα αγροκτήματά τους, λόγω της διαπιστωμένης υποχώρησης των πωλήσεων βιολογικών προϊόντων κατά τη διάρκεια της οικονομικής ύφεσης.

Οι στόχοι του κτήματος Χατζηιωαννίδη

Φιλοδοξούμε να δημιουργήσουμε ενα τσίπουρο, βασισμένο στις παλιές συνταγές δημιουργίας του. Ενα προϊόν για το οποίο θα νιώθουμε περήφανοι. Κληρονομήσαμε από τον παππού μας όλη την γνώση και την αγάπη για τη δουλειά μας.

Λίγα λόγια για το ακτινίδιο

Το ακτινίδιο είναι θάμνος με άνθη χρώματος κόκκινου ή λευκού. Τα φύλλα του έχουν ωοειδές σχήμα και στο κάτω μέρος τους έχουν χνούδι. Ο καρπός του είναι ράγα και είναι εδώδιμος, με γλυκόξινη γεύση.

Μαρμελάδα Φράουλα "ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΜΠΑΡΜΠΑ- ΓΙΑΝΝΗ" απο τα Αγρίδια της Ιμβρου

Το περιβόλι του Μπαρμπα Γιάννη βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό Αγρίδια της Ίμβρου σε υψόμετρο 390 μέτρων.

Προτιμούν τα βιολογικά προιόντα

Περισσότεροι από τους μισούς καταναλωτές προτιμούν πλέον τα βιολογικά προϊόντα στις αγορές τους όπως προκύπτει την ετήσια έρευνα του Εργαστηρίου Μάρκετινγκ του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (A.LA.R.M.) και του Κέντρου Αειφορίας (CSE) με θέμα «Πράσινο Marketing: Περιβαλλοντικές Διαστάσεις του Marketing στο πλαίσιο της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης».

Σκόρπιες κουβέντες για τσίπουρο και ουζο

Σε πολλούς καταναλωτές υπάρχει μια σύγχυση. Δεν μπορούν να διακρίνουν το ούζο από το τσίπουρο. Κι αυτό γιατί και στα δύο (τουλάχιστον στην Θεσσαλία και Μακεδονία ) υπάρχει ο γλυκάνισος. Όποιες διαφορές όμως και να έχουν και τα δύο αποτελούν ιδανική παρέα που οι περισσότεροι την έχουμε συνδυάσει με διακοπές, ανεμελιά και λαχταριστούς μεζέδες. Το τσίπουρο προέρχεται από το σταφύλι και παράγεται με απόσταξη των στεμφύλων σταφυλιού, μετά τη διαδικασία οινοποίησης του σταφυλιού. Το ούζο, σε αντίθεση με το τσίπουρο, είναι συνήθως μόνο σε μικρό ποσοστό προϊόν απόσταξης σταφυλιών. Παράγεται από αναγνωρισμένους και ελεγχόμενους ποτοποιούς με καθαρή αλκοόλη 96% vol γεωργικής προέλευσης και γλυκάνισο ή καθαρή ανηθόλη. Σύμφωνα με την νομοθεσία πρέπει τουλάχιστον το 20% να προέρχεται από την επαναπόσταξη αλκοόλης από σταφύλια . Ωστόσο τα τελευταία χρόνια έχει προκύψει μία premium κατηγορία ούζων που είναι προϊόντα 100% απόσταξης από σταφύλια. Το ούζο προέκυψε σαν ανάγκη των βιοτεχνών ποτοποιών να καλύψουν την μεγάλη ζήτηση σε τσίπουρο στη περίοδο του μεσοπολέμου που και η παραγωγή σταφυλιών είχε μειωθεί ( πόλεμοι, φυλλοξήρα) . Παρά τις αλλαγές που έχουν επέλθει στην ελληνική κοινωνία το ούζο και το τσίπουρο εξακολουθούν να παραμένουν προϊόντα που διατηρούν το λαϊκό τους προφίλ. Το ούζο, το τσίπουρο και η τσικουδιά, αλλά και η κυπριακή Ζιβανία είναι προστατευόμενα προϊόντα εντός της ΕΕ, αλλά και έναντι των τρίτων χωρών, σύμφωνα με απόφαση του Συμβουλίου Υπουργών Γεωργίας της ΕΕ. H Ιταλική Grappa, προστατευόμενη ονομασία προέλευσης, παράγεται από την απόσταξη υπολειμμάτων σταφυλιού(vinaccia) , που απομένουν μετά την παραγωγή οίνου. Στη διαδικασία απόσταξης απαγορεύεται η χρήση ζυμωμένου χυμού σταφυλιών, γιατί αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται στην παραγωγή μπράντυ. Η τελική ποιότητα του προϊόντος εξαρτάται από την ποιότητα και την ποικιλία της πρώτης ύλης.
Στην Ιταλία η grappa, χρησιμοποιείται κυρίως σαν digestivo η προστιθέμενη στον εσπρέσο για τη δημιουργία ενός caffè corretto . Ανάλογα αποστάγματα στεμφύλων είναι τα Ισπανικά orujo, στη Σερβία Komovica η lozovača , στη Γαλλία είναι γνωστά ως marc και στην Πορτογαλία bagaceira. Το ούζο ανήκει στην ομάδα αποσταγμάτων με βάση το γλυκάνισο. Τα εκχυλίσματα με γλυκάνισο χρησιμοποιούνταν αρχικά για την αντιμετώπιση του στομαχόπονου και των κυκλοφορικών προβλημάτων. Σε κάθε γνήσιο προϊόν που περιέχει γλυκάνισο, δημιουργείται γαλάκτωμα(ασπρίζει) όταν προστεθεί νερό. Αυτό συμβαίνει διότι τα αιθέρια έλαια των βοτάνων που χρησιμοποιούνται είναι αδιάλυτα στο νερό. Το αιθέριο έλαιο του γλυκάνισου είναι η «ανηθόλη». Θα ήταν προτιμότερο να αποφεύγετε τη χρήση πάγου στο ούζο, διότι ο πάγος δεσμεύει μεγάλο μέρος των αρωματικών χαρακτηριστικών. Σε αντίθεση με το ούζο, το τσίπουρο (χωρίς γλυκάνισο) μπορεί να καταναλωθεί και μετά το γεύμα, ως χωνευτικό. Τσίπουρο, ρακή και τσικουδιά παράγονται όλα με απόσταξη της φλούδας του σταφυλιού. Παραδοσιακά στη χωρική παραγωγή, το τσίπουρο παράγονταν με διπλή απόσταξη ενώ η τσικουδιά και η ρακή με μονή απόσταξη. Ένα ποτηράκι ούζο περιέχει 120 -150 θερμίδες( αναλόγως με την περιεκτικότητα της ζάχαρης) και τους αλκοολικούς τους βαθμούς. Μύθος ότι το χύμα τσίπουρο είναι καλύτερο! Το εμφιαλωμένο τσίπουρο παράγεται στα πλαίσια όλων των ελέγχων που υφίσταται ένα επίσημο αποσταγματοποιείο , σε αντίθεση με το χύμα τσίπουρο που παράγεται τελείως ανεξέλεγκτα και μπορεί να προκαλέσει πολλά προβλήματα όπως τύφλωση μέχρι και θάνατο.
Αδολο
To Άδολο είναι ένα premium ούζο της Ποτοποιίας Πλωμαρίου Ισίδωρος Αρβανίτης, Προϊόν τριπλής απόσταξης της "καρδιάς" του Ούζου Πλωμαρίου που αποστάζεται για 13 ώρες σε χειροποίητο χάλκινο άμβυκα του 1911 και αποτελεί την "καρδιά της καρδιάς" του Ούζου Πλωμαρίου Ισιδώρου Αρβανίτου. Το Άδολο έχει όψη διαυγή, κρυστάλλινη με πυκνά, έντονα δάκρυα. Μύτη καθαρή, με αρώματα μέτριας αρωματικής έντασης, γλυκάνισου, φινόκιου, χαμομηλιού και γλυκών μπαχαρικών. Στόμα ημίξηρο(10γρ/λίτρο), ισορροπημένο αλκοόλ(42%), απαλής έντασης αρώματα γλυκάνισου, μαστίχας, φυτικών και γλυκών μπαχαρικών, ελαιώδη υφή μεγάλης διάρκειας και σύνθετο γλυκό τελείωμα.
Ούζο Συλλεκτικό Βαρβαγιάννη
Ένα super premium ούζο, αποτέλεσμα τριπλής απόσταξης αιθυλικής αλκοόλης προερχόμενη 100% από σταφίδα. Το Συλλεκτικό Βαρβαγιάννη κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2004, δημιουργώντας μία καινούρια κατηγορία αποστάγματος. Η ετήσια παραγωγή του δεν ξεπερνά τις 5.000 φιάλες. Το Συλλεκτικό Βαρβαγιάννη έχει όψη διαυγή, κρυστάλλινη με πυκνά, δάκρυα. Μύτη καθαρή, με αρώματα, γλυκάνισου, αποξηραμένων βοτάνων, χαμομηλιού και γλυκών μπαχαρικών. Στόμα ξηρό, ισορροπημένο αλκοόλ(46%), απαλής έντασης αρώματα γλυκάνισου, μάραθου, φυτικών και γλυκών μπαχαρικών, ελαιώδη υφή πολύ μεγάλης διάρκειας και σύνθετο τελείωμα.


Τσίπουρο Τσιλιλή χωρίς γλυκάνισο
Η αποσταγματοποιία Τσιλιλή προωθώντας την παραδοσιακή τεχνογνωσία και χρησιμοποιώντας σύγχρονη τεχνολογία δημιούργησε το ομώνυμο τσίπουρο με γεωγραφική ένδειξη Τσίπουρο Θεσσαλίας, αναγνωρισμένη από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όψη διαυγή, με έντονα δάκρυα. Μύτη καθαρή, με ευγενικά αρώματα άσπρων λουλουδιών, βοτάνων και πράσινου πιπεριού. Στόμα ξηρό, ισορροπημένο αλκοόλ, λεπτά αρώματα εσπεριδοειδών, λουλουδιών και αποξηραμένων βοτάνων, μέτρια διάρκεια και ισορροπημένο σύνθετο τελείωμα.
ΤSIPOURO of Macedonia MΠΑΜΠΑΤΖΙΜ
Η ιστορία της αποσταγματοποιίας Μπαμπατζιμόπουλου ξεκινά το 1875 με έδρα τον Μπαλτά. Το όνομα Μπαμπατζίμ, λέγεται, ότι σημαίνει «σεβαστέ μας πατέρα» και το έδωσαν οι εργάτες του που τον αγαπούσαν απεριόριστα. Η μυστική συνταγή των αποσταγμάτων της οικογένειας μεταφέρθηκε με ευλάβεια από γενιά σε γενιά και παραμένει αναλλοίωτη μέχρι σήμερα. Το τσίπουρο Μπαμπατζίμ χωρίς γλυκάνισο, έχει όψη λαμπερή, με αρκετά δάκρυα. Μύτη καθαρή, με απαλά αρώματα, αποξηραμένων βοτάνων, άγριων λουλουδιών, και μπαχαρικών. Στόμα ισορροπημένο, αλκοόλ 40%, μέτριας αρωματικής έντασης, αρώματα εσπεριδοειδών, βοτανικότητας, σώμα μέτριο και απαλό ισορροπημένο τελείωμα.
ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ
Το τσίπουρο της οικογένειας Αποστολάκη έρχεται από το Κρόκιο Θεσσαλίας, όπου υπάρχει μεγάλη παράδοση στην παραγωγή τσίπουρου. Η εμπειρία δύο γενεών σε συνδυασμό με εκλεκτές πρώτες ύλες έχουν σαν αποτέλεσμα ένα εξαιρετικό προϊόν πολύ καλής ποιότητας και ιδιαίτερης γεύσης. Το τσίπουρο με γλυκάνισο της οικογένειας Αποστολάκη , έχει όψη διαυγή, καθαρή μύτη με κομψά αρώματα γλυκάνισου, γλυκών φρούτων, βοτάνων και λουλουδιών. Στόμα ξηρό, ισορροπημένο, αλκοόλ 42,5%, ελαφριά ένταση αρωμάτων, ελαιώδης υφή και σύνθετο ισορροπημένο φινετσάτο τελείωμα μεγάλης διάρκειας.
ΤΣΙΚΟΥΔΙΑ ΚΡΗΤΗΣ DS DISTILLERS(Διαμαντάκης – Σταματάκης)
Η ιστορία της τσικουδιάς στην Κρήτη χάνεται στα βάθη των αιώνων και η απόσταξή της είναι μια διονυσιακή τελετή. Τα σταφύλια έρχονται από ορεινούς αμπελώνες και ζυμώνονται σε κάδους για 30 περίπου ημέρες. Ακολουθεί διπλή απόσταξη όπου διαχωρίζεται η ‘καρδιά’ του αποστάγματος από τις ‘κεφαλές’ και τις ‘ουρές’. Καθαρό, λαμπερό με έντονα δάκρυα. Μύτη ελαφριάς αρωματικής έντασης, με αρώματα σταφίδας, φρούτων, άγριων βοτάνων και ίχνη μεταλλικότητας. Ισορροπημένο στο στόμα, μέτριας αρωματικής έντασης, αλκοόλ 40%, μέτριο σώμα και τελείωμα απλό ισορροπημένο, μέτριας διάρκειας.

Τα μικρά μυστικά που κάνουν "άγιο" το τσιπουρο

Τα φετινά κρασιά κοντεύουν να ζυμωθούν και από τα μέσα περίπου του Νοέμβρη οι αποσταγματοποιοί και οι ... νόμιμοι αμπελουργοί - παραγωγοί ανά την Ελλάδα έχουν αρχίσει να... «μαγειρεύουν» το τσίπουρο της χρονιάς. Πρώτη ύλη αποτελούν τα στέμφυλα, δηλαδή η μάζα που απομένει μετά το πάτημα των σταφυλιών. Και η συνταγή μυστική για να μην μπορεί κανείς να την «αντιγράψει». Το τσίπουρο ή ρακή ή τσικουδιά, όπως το λένε στην Κρήτη, το «άγιο τσιπουράκι», που τραγουδά η Ελένη Τσαλιγοπούλου, παράγεται παραδοσιακά στη χώρα μας . Στα νησιά προσθέτουν μέλι και φτιάχνουν το γνωστό ρακόμελο, που θυμίζει περισσότερο λικέρ. Απόσταγμα από στέμφυλα, όπως είναι η επίσημη ονομασία του τσίπουρου, παράγουν όλες οι χώρες, που έχουν αμπέλια και φτιάχνουν κρασί. Οι Ιταλοί έχουν την γκράπα, οι Ανατολίτες το αράκ, οι Γάλλοι το μαρκ ή ο-ντε-βι ντε μαρκ ντε ρεζά και οι Σέρβοι το σλίποβιτς. Το τσίπουρο αποτελεί το 1/4 της συνολικής παραγωγής αλκοολούχων ποτών στη χώρα μας, εξαιρώντας το κρασί και την μπίρα. Γύρω στους 20.000 τόνους τσίπουρο τον χρόνο παράγουν οι μη ποτοποιοί. Μέχρι και πριν από λίγες δεκαετίες, το τσίπουρο ήταν αποκλειστικά «σπιτικό ποτό», αφού δεν υπήρχε μαζική βιομηχανική παραγωγή. Εως το 1988 το τσίπουρο «ζούσε στην παρανομία», αφού απαγορευόταν η πώληση αποσταγμάτων για κατανάλωση. Μόνο κάποιοι αμπελουργοί σε ορισμένες περιοχές είχαν το δικαίωμα να αποστάζουν τα στέμφυλα και να πωλούν το τσίπουρο σε τοπικό επίπεδο, ενώ επιτρεπόταν και η διάθεση του αποστάγματος σε εταιρείες παραγωγής οινοπνεύματος. Στις μέρες μας, βάσει της σχετικής νομοθεσίας του 1988, επιτρέπεται η παραγωγή και διάθεση τσίπουρου μόνο με ειδική άδεια. Η παρασκευή και η πώληση χύμα τσίπουρου χωρίς ειδική άδεια είναι απαγορευμένες, γιατί το τσίπουρο (όπως όλα τα οινοπνευματώδη ποτά, τα τσιγάρα και τα καύσιμα) υπόκειται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης. Επιπλέον, το τσίπουρο θεωρείται παράνομο για λόγους... υγείας. Το απόσταγμα στέμφυλων από «ανεξέλεγκτους» παραγωγούς απαγορεύεται, καθώς το πρωτόρακο, δηλαδή το προϊόν της πρώτης απόσταξης, περιέχει υψηλά ποσοστά μεθανόλης (ξυλόπνευμα) και η κατανάλωσή της μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στον ανθρώπινο οργανισμό. Στο πρόσφατο παρελθόν έχουν αναφερθεί κρούσματα τύφλωσης, δηλητηριάσεις, ακόμη και θάνατοι στην Ιταλία και στην Τουρκία.
Η θανατηφόρος δόση είναι μεταξύ 60 και 250 ml για τους ενήλικες. Το αντίδοτο για τη δηλητηρίαση από μεθανόλη είναι το οινόπνευμα. Ετσι, πίνοντας τσίπουρο, που περιέχει μεθανόλη, πίνουμε συγχρόνως και το αντίδοτό της. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν μπορεί κάποιος να πάθει δηλητηρίαση, εφόσον η περιεκτικότητα σε μεθανόλη υπερβαίνει τα επιτρεπόμενα όρια. Οπως μας εξηγεί ο χημικός-οινολόγος και πρόεδρος της Ενωσης Ελλήνων Οινολόγων Τάσος Τριανταφύλλου «το τσίπουρο στην Ελλάδα παράγεται από τους αποσταγματοποιούς σε σύγχρονες μονάδες και από τους αποκαλούμενους διήμερους. Σύμφωνα με νομοθεσία του 1918, οι διήμεροι ήταν αμπελοκτήμονες - παραγωγοί στους οποίους, δινόταν η δυνατότητα να έχουν άμβυκα απόσταξης, δηλαδή καζάνι μέχρι 150 λίτρα, το οποίο όφειλαν να έχουν σφραγισμένο μέχρι το τέλος του τρύγου. Μετά τον τρύγο, οι διήμεροι πήγαιναν στο Χημείο του Κράτους ή στις εφορίες ή στην αστυνομία και έκαναν αίτηση, προκειμένου να ανοίξουν τα καζάνια τους για δύο ημέρες. Οι διήμεροι πλήρωναν ένα πολύ μικρό ποσό ως φόρο και μπορούσαν να εμπορεύονται το παραγόμενο τσίπουρο χύμα στην περιοχή τους και στους όμορους νομούς.Αυτό το καθεστώς ισχύει και σήμερα. Από το 1918 μέχρι το 1935 δόθηκαν 15.000 άδειες κατοχής άμβυκα αποστάξεως σε αμπελουργούς. Εκτοτε, δεν έχουν δοθεί άδειες σε νέους αμπελουργούς, αλλά μπορεί όποιος έχει καζάνι αν θέλει να το πουλήσει».

Βήμα προς βήμα ο τρόπος παρασκευής
Η διαδικασία παραγωγής τσίπουρου είναι λίγο-πολύ η ίδια σε όλα τα αποστακτήρια. Τη διαφορά στο τελικό προϊόν κάνουν η ποιότητα των στεμφύλων, οι αρωματικές ύλες που προστίθενται (γλυκάνισος, μάραθος, φύλλα καρυδιάς, καρποί μυρτιάς, μήλα, κυδώνια, άλλα φρούτα, σπόροι, φασκόμηλο, μοσχοκάρυδο, μαστίχα, γαρύφαλλο, κ.ά.) και η διπλή απόσταξη. Αφού πατηθούν τα σταφύλια για την εξαγωγή του μούστου, που προορίζεται για την παρασκευή κρασιού, τα παραμένοντα στέμφυλα (τα ράκη των σταφυλιών) τοποθετούνται σε κλειστά δοχεία. Το αζύμωτο σάκχαρο, που έχει απομείνει στα στέμφυλα, υφίσταται αλκοολική ζύμωση. Οσο πιο πολύ ζουμί έχουν τα στέμφυλα τόσο περισσότερο και καλύτερο τσίπουρο θα δώσουν. Τσίπουρο μπορούμε να πάρουμε τόσο από λευκά όσο και από κόκκινα σταφύλια. Για την παραγωγή κόκκινου κρασιού αφήνουμε τα στέμφυλα στον μούστο, προκειμένου να δώσουν σ' αυτό το κόκκινο χρώμα. Τα στέμφυλα αυτά, που έχουν χρησιμοποιηθεί για το κόκκινο κρασί, έχουν ζυμωθεί και δίνουν ποιοτικώς καλύτερο τσίπουρο. Μετά την ολοκλήρωση της ζύμωσης, τα στέμφυλα τοποθετούνται σε χάλκινους άμβυκες, όπου και αποστάζονται μαζί με μικρή ποσότητα νερού (αν τα στέμφυλα είναι ξερά) και τις αναλογούσες οινολάσπες. Η θέρμανση του άμβυκα γίνεται με ξύλα, κάρβουνο ή υγραέριο. Οι ατμοί νερού, αλκοόλης και άλλων πτητικών συστατικών κατευθύνονται μέσω σωλήνα στον ψυκτήρα και από εκεί παραλαμβάνονται ως απόσταγμα.
Για να αποφύγουμε την πιθανότητα τοξικότητας του αποστάγματος θα πρέπει ο σωλήνας του άμβυκα να είναι ανοξείδωτος και όχι χάλκινος, καθώς επίσης να αφαιρεθούν τα κοτσάνια (βόστρυχοι) των σταφυλιών, επειδή αυτά αποτελούν πηγή μεθανόλης. Το απόσταγμα διαχωρίζεται στις κεφαλές, την καρδιά και τις ουρές. Οι κεφαλές έχουν μεγάλο αλκοολικό βαθμό (60 - 80 βαθμούς), ενώ οι ουρές περιέχουν πολλές ανώτερες αλκοόλες. Οι κεφαλές και οι ουρές συλλέγονται και προστίθενται στην επόμενη παρτίδα από στέμφυλα για να γίνει νέα απόσταξη, ενώ, η καρδιά περιέχει τα επιθυμητά συστατικά και κρατιέται. Η καρδιά μπορεί να περάσει από δεύτερη απόσταξη.
Μάλιστα, το τσίπουρο διπλής απόσταξης είναι καθαρότερο και έχει λεπτότερο άρωμα και γεύση. Στη δεύτερη απόσταξη μπορούν να προστεθούν διάφορες αρωματικές ύλες, που συνήθως αποτελούν το μυστικό του κάθε μάστορα. Το τελικό απόσταγμα αναμειγνύεται με νερό για να πετύχουμε τους επιθυμητούς αλκοολικούς βαθμούς, που είναι 38 - 44 vol.

Η αξία της εχινάτσια

Η Βόρεια Αμερική είναι η γή καταγωγής αυτού του φυτού που χρησιμοποιούσαν οι ινδιάνοι Sioux της Ντακότα για να θεραπεύουν τις πληγές τους. Το ονόμαζαν "ρίζα φιδιού" και το θεωρούσαν ικανό να τους προστατεύει απο όλα τα κακά. Οι λευκοί άποικοι έμαθαν απο τους ντόπιους τις φαρμακευτικές ιδιότητες αυτου του φυτού, σύμφωνα με καταγραφές απο το 1700. Αργότερα οι Ευρωπαίοι βοτανολόγοι το ονόμασαν Εχινάτσια απο την αρχαία ελληνική λέξη "εχινος" λόγο του σφαιρικού και αγκαθωτού σχήματος ανάμεσα στα άνθη, που θυμίζει θαλάσσιο αχινό. Η Εχινάτσια είναι πολυετές φυτό ύψους 30 - 150cm, απλό στέλεχος, φύλλα ωοειδή ή λογχοειδή, ρίζες πασσαλώδεις(κύρια ρίζα) ατρακτοειδής με άνθη μεγάλες μαργαρίτες που έχουν χρώμα μόβ, ρόζ ή λευκό ανάλογα με την ποικιλία. Το γένος Echinacea αποτελείται απο 9 είδη και δύο ποικιλίες.Τα είδη που παρουσιάζουν φαρμακευτικό ενδιαφέρον είναι η Echinacea Angustifolia(Narrow - leaved Purple Coneflower)-με στενά φύλλα, η Echinacea Purpurea(Common Purple Coneflower)-με φύλλα ωοειδή και η Echinacea Pallida(Pale Purple Coneflower)-με λευκά άνθη. Η Εχινάτσια χρησιμοποιούνταν παραδοσιακά για τη θεραπεία πληγών, εγκαυμάτων, κρυολογημάτων, στον πονόλαιμο, πονόδοντο, στα τσιμπήματα εντόμων και σε διάφορες περιπτώσεις δηλητηριάσεων όπως αυτών που ωφείλονταν σε τσιμπήματα φιδιών. Η ικανότητα του να θεραπεύει πολλές διαφορετικές ασθένειες έκαναν το συγκεκριμένο φυτό να θεωρείται πανάκεια(θεραπεία επι πάσας νόσου)
Η συνδυαστική δράση πολλών δραστικών ουσιών αυτού του φυτού το καθιστούν ικανό να ενδυναμώνει τις άμυνες του οργανισμού μας, αυξάνοντας τη παραγωγή μακροφάγων και λεμφοκυττάρων, ειδίκα αντισώματα στη προστασία του οργανισμού μας απο παθογόνα βακτήρια και τοξικές ουσίες. Η αμυντική αυτή δράση ενισχύεται απο την αντισυπτική, αντιική και βακτηριοστατική ικανότητα που δίνουν ιδιαίτερη αξία σε αυτό το φυτό και το καθιστούν κατάλληλο στην αντιμετώπιση μολυσματικών ασθενειών του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος όπως και για τη πρόληψη επιδημιών της γρίπης. Σε όλα αυτά προστίθενται αντιφλεγμονώδης δράση, επουλωτική, και προστατευτική του δέρματος. Η Εχινάτσια μπορεί να νοθευτεί με ρίζες απο Parthenium Integrifolium οι οποίες είναι όμως εύκολα αναγνωρίσιμες λόγω του μαύρου χρώματος.

Οταν τα βιολογικά προϊόντα είναι και βιοδυναμικά

Tα βρίσκουμε στα περισσότερα εξειδικευμένα καταστήματα, αλλά και σε αρκετές μεγάλες αλυσίδες τροφίμων. Οι περισσότεροι βιοκαταναλωτές θεωρούν ότι η επισήμανση DEMETER (Δήμητρα στα Ελληνικά) δηλώνει απλώς ότι τα προϊόντα αυτά έχουν παραχθεί με τον βιολογικό τρόπο παραγωγής, όπως και τόσες εκατοντάδες άλλα προϊόντα με τις γνωστές αλλά και τις λιγότερο γνωστές επισημάνσεις. Λίγοι όμως είναι αυτοί που γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες, αλλά και τις διαφορές που έχουν τα βιολογικά προϊόντα που φέρουν την επισήμανση της DEMETER, από τα υπόλοιπα βιολογικά. Ας κάνουμε, λοιπόν, μια προσπάθεια να τα γνωρίσουμε κάπως καλύτερα, απαντώντας σε κάποιες αυτονόητες ερωτήσεις που δημιουργούνται στον καθένα μας:

Αυτά τα προϊόντα είναι πιστοποιημένα βιολογικά;

Ναι, είναι και αυτά βιολογικά προϊόντα που έχουν πιστοποιηθεί σύμφωνα με τον Καν. ΕΟΚ 2092/91. Ακολουθώντας όμως παράλληλα και τις αυστηρότερες προδιαγραφές (αυτές της βιοδυναμικής γεωργίας) πιστοποιούνται και από την Demeter. Εκτός από την επισήμανση, «προϊόν βιολογικής γεωργίας», που φέρουν όλα τα βιολογικά προϊόντα φέρουν και το σήμα της Demeter, το οποίο και εγγυάται ότι τα συστατικά τους προέρχονται από βιοδυναμικές καλλιέργειες και εκτροφές.

Η Demeter είναι πιστοποιητικός οργανισμός;

Ναι. Υπάρχει μάλιστα δίκτυο από πιστοποιητικούς οργανισμούς ανά τον κόσμο (στην Ελλάδα δεν υπάρχει) που δίνουν το συγκεκριμένο σήμα και οι οποίοι συγκροτούν την Demeter International. Με τον τρόπο αυτό τόσο οι προδιαγραφές όσο και η πολιτική που εφαρμόζεται είναι ενιαία.

Τι το διαφορετικό έχει η βιοδυναμική γεωργία;

Η βιοδυναμική (βιολογική - δυναμική) γεωργία είναι μια μορφή βιολογικής γεωργίας που λαμβάνει υπόψη της, πέραν των φυσικών παραγόντων, και τις μη ορατές δυνάμεις της Φύσης που παίζουν σημαντικό ρόλο τόσο στις λειτουργίες της ζωής όσο και στην υγεία και την ευρωστία φυτών και ζώων.

Αναλυτικότερα:

•Οι γεωργικές εργασίες πραγματοποιούνται κατά προτίμηση σε συγκεκριμένες περιόδους. Ακολουθείται δηλαδή ένα ημερολόγιο εργασιών που συσχετίζεται άμεσα τόσο με τις φάσεις της σελήνης όσο και των άλλων αστρικών σωμάτων (αστερισμοί, πλανήτες, κ.λπ.).
•Στο αγρόκτημα επιδιώκεται η μεγαλύτερη δυνατή και πολύπλευρη ανακύκλωση των οργανικών υλικών, εναρμονισμένη στη φυσική ροή μεταξύ φυτών, ζώων και εδάφους (κλειστός κύκλος).
•Δίνεται ιδιαίτερη σημασία στην υγεία και τη γονιμότητα του εδάφους καθώς και των οργανισμών που ζουν ή εξαρτώνται από αυτό (με την προσθήκη κομποστοποιημένων φυτικών και ζωικών υπολειμμάτων, πετρωμάτων, βιοδυναμικών παρασκευασμάτων κ.λπ.) ώστε τα φυτά να έχουν αφενός αρμονική και υγιή ανάπτυξη και αφετέρου καλές αποδόσεις.
•Εφαρμόζονται πρακτικές συγκαλλιέργειας και αμειψισπορών ώστε να εμποδίζεται η ανάπτυξη αλλά και η εξάπλωση εχθρών και ασθενειών στα φυτά, ενώ παράλληλα τα είδη και οι ποικιλίες προς καλλιέργεια επιλέγονται με γνώμονα τις ιδιαίτερες συνθήκες της κάθε περιοχής, έτσι ώστε να έχουν αυξημένες αντοχές.
•Ακολουθούνται αυστηρότεροι κανόνες στη χρήση αρκετών σκευασμάτων φυτοπροστασίας και θρέψης, που επιτρέπονται στη βιολογική γεωργία βάσει του Καν. ΕΟΚ 2092/91.
•Χρησιμοποιούνται βιοδυναμικά παρασκευάσματα (εκχύλισμα κοπριάς βοοειδών, χαλαζίας, εκχυλίσματα βαλεριάνας, χαμομηλιού, τσουκνίδας, ταραξάκου, αχίλλειας, φλοιού βελανιδιάς), με στόχο την ενίσχυση της ζωής του εδάφους, αλλά και των φυτών, την καλύτερη κομποστοποίηση των οργανικών υπολειμμάτων, κ.λπ.

ΠΗΓΗ: www.kathimerini.gr

Μύθοι και αλήθειες για τα βιολογικά προϊόντα

Η αγορά των βιολογικών τροφίμων είναι από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες παγκοσμίως με ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης που κυμαίνεται στο 15-20% την τελευταία δεκαετία. Το ενδιαφέρον των καταναλωτών είναι μεγαλύτερο στις αναπτυγμένες χώρες της Αμερικής και της Ευρώπης όπου διακινείται το 80% των βιολογικών προϊόντων, αλλά ο μεγαλύτερος ρυθμός αύξησης παρατηρείται σήμερα στην Ασία όπου η αγορά τρέχει με 25-30% ετησίως.
Αυτό που ωθεί σε ανάπτυξη τα βιολογικά προϊόντα είναι ο φόβος που επικρατεί σήμερα γύρω από τα φυτοφάρμακα και τα άλλα συνθετικά χημικά των τροφίμων. Τα φυτοφάρμακα σχεδιάστηκαν να είναι τοξικά για τους εχθρούς των φυτών και να έχουν «αμελητέα επίδραση» στα ζώα και τους ανθρώπους αλλά η εμπειρία δείχνει ότι μπορεί να είναι επικίνδυνα για την ανθρώπινη υγεία. Στην Καλιφόρνια της Αμερικής, όπου η κατά κεφαλή κατανάλωση βιολογικών προϊόντων είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο, καταγράφηκαν 828 δηλητηριάσεις το 2004 που αποδεδειγμένα προκλήθηκαν από τη χρήση των φυτοφαρμάκων στη διάρκεια της επαγγελματικής χρήση. Μπορεί το μεγαλύτερο κομμάτι των βιολογικών τροφίμων να είναι τα φυτικά προϊόντα, τα φρούτα, τα λαχανικά, τα όσπρια και τα δημητριακά, ωστόσο το ταχύτερα αναπτυσσόμενο κομμάτι αφορά το γάλα, το κρέας και τα αυγά. Τα φάρμακα που δίνονται στα ζώα, ανησυχούν τους καταναλωτές στρέφοντάς τους στις βιολογικές φάρμες όπου χρησιμοποιείται μια διαφορετική ιατρική και προληπτική διαχείριση. Στην ανάπτυξη αυτής της αγοράς συντελούν οι διατροφικές κρίσεις με τις διοξίνες που ξεσπούν κάθε τόσο πανικοβάλλοντας και ευαισθητοποιώντας τους καταναλωτές απέναντι σε θέματα ποιότητα και ασφάλειας των τροφίμων. Το πρόβλημα με τα συνθετικά χημικά που φτιάχνονται στο εργαστήριο είναι ότι δεν αποσυντίθεται γρήγορα ώστε να μετατραπούν σε κάτι ακίνδυνο και συσσωρεύονται μέσω της τροφικής αλυσίδας στον ανθρώπινο οργανισμό. Για παράδειγμα, από το γρασίδι εισέρχονται στην αγελάδα και μέσω του γάλατός της και του λίπους της στο ανθρώπινο σώμα. Καθώς οι ποσότητες συσσωρεύονται, υπάρχουν ενδείξεις ότι μεταβάλλουν τον τρόπο λειτουργίας των ανθρώπινων ορμονών. Τα χημικά αυτά είναι επίσης ύποπτα για τη μεγάλη αύξηση των αλλεργιών τα τελευταία χρόνια, αλλά και των καρκίνων καθώς κάποια μπορούν να διαπεράσουν τον πυρήνα του κυττάρου και να κάνουν χημική ένωση με μόριο του DNA. Δεκάδες μελέτες σ’Α όλο τον κόσμο δείχνουν ότι το μητρικό γάλα περιέχει φυτοφάρμακα σε ποσοστό 93-100% των δειγμάτων που πολλές φορές υπερβαίνουν το όριο του 0,005 mg/kg την ημέρα. Το DDT που είναι απαγορευμένο στις περισσότερες χώρες από τη δεκαετία του 1970, ανιχνεύεται ακόμα και σήμερα στο ανθρώπινο αίμα και μάλιστα σε χώρες που δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ διότι χρειάζεται 30-40 χρόνια για να διασπαστεί.
Απέναντι στο πρόβλημα των φυτοφαρμάκων, οι ειδικοί δίνουν διάφορες συμβουλές στους καταναλωτές όπως να αποφεύγουν τα γυαλιστερά προϊόντα που παραμένουν συνεχώς φρέσκα και να μην αγοράζουν τα εκτός εποχής γιατί καλλιεργούνται σε θερμοκήπια όπου αναπτύσσονται περισσότεροι μικροοργανισμοί και χρησιμοποιούνται μεγαλύτερες ποσότητες χημικών. Ένας καλός προστατευτικός κανόνας είναι να μην τρώει κάποιος συνέχεια το ίδιο τρόφιμο και από το ίδιο μέρος διότι πιθανόν να συσσωρεύει το ίδιο χημικό. Όταν καταναλώνει μια ποικιλία τροφίμων, το συνολικό τοξικό φορτίο δεν αλλάζει αλλά τα επί μέρους επιβλαβή μόρια είναι λιγότερα. Η λογική είναι ότι τα πολλά μικρά τραύματα είναι προτιμότερα από ένα μεγάλο. Ο δραστικός τρόπος προστασίας απέναντι στα συνθετικά χημικά θεωρήθηκαν τα βιολογικά προϊόντα που χρησιμοποιούν φυσικές ουσίες ή μερικές φορές και συνθετικές που, όμως, διασπώνται γρήγορα. Η ιδέα έγινε αποδεκτή από τους καταναλωτές και σήμερα το ποσοστό των βιολογικών καλλιεργειών στην Ευρώπη ανέρχεται στο 4,5% της συνολικά καλλιεργούμενης έκτασης. Στην Ιταλία είναι 8,5%, στη Γερμανία είναι 6% και στην Ελλάδα που αυξήθηκε ταχύτατα τα τελευταία χρόνια λόγω των επιδοτήσεων, έφτασε στον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Μεγάλη ανάπτυξη παρατηρήθηκε στις παιδικές τροφές καθώς οι μητέρες είναι πολύ ευαίσθητες απέναντι στη διατροφή των παιδιών τους. Στη Γερμανία το βιολογικό γάλα αποτελεί το 70% της συνολικής κατανάλωσης κι επειδή παράγεται σε μεγάλες ποσότητες, έχει χαμηλότερη τιμή σε σχέση με τα ελληνικά γάλατα. Ας σημειωθεί ότι ο Έλληνας καταναλωτής μπορεί να βρει στα βιολογικά καταστήματα και σε ορισμένα σουπερμάρκετ, φθηνό εισαγόμενο βιολογικό γάλα τόσο μακράς διαρκείας όσο και φρέσκο.

Τι είναι τα βιολογικά προϊόντα;

Επιχειρώντας να δώσουμε έναν ορισμό στα βιολογικά προϊόντα, μπορούμε να πούμε ότι, όσον αφορά στα γεωργικά προϊόντα, είναι αυτά που καλλιεργούνται χωρίς τη χρήση χημικών και άλλων ανόργανων λιπασμάτων· αντίθετα, χρησιμοποιούνται οργανικές ουσίες, όπως η κοπριά, το άχυρο κ.ά. Τα χωράφια πρέπει να μείνουν ακαλλιέργητα τρία χρόνια για να χαρακτηριστούν "καθαρά" και έτοιμα προς βιοκαλλιέργειες, που είναι απαραίτητο να διαχωρίζονται σαφώς από τις αντίστοιχες συμβατικές, ενώ εφαρμόζεται και η αμειψισπορά, δηλαδή η εναλλαγή καλλιεργειών (π.χ. σιτηρά με ψυχανθή). Στη βιολογική κτηνοτροφία ελέγχεται η διατροφή των ζώων, που δεν επιτρέπεται να έχει υποστεί χημική επεξεργασία, και απαγορεύεται η χρήση φυτοφαρμάκων και ζιζανιοκτόνων στους χώρους διατροφής τους. Επιπλέον, διαφορετικές καθίστανται και οι συνθήκες διαβίωσης των ζώων, αφού όλα πρέπει να έχουν ζωτικό χώρο, να μην είναι δεμένα και να κινούνται ελεύθερα, ενώ απαγορεύονται τα φάρμακα, τα αντιβιοτικά και οι προληπτικές θεραπείες κατά την ανάπτυξή τους. Τέλος, σε ό,τι αφορά τα απόβλητα των εκτρεφόμενων βιολογικώς ζώων, αυτά συγκεντρώνονται σε ειδικά σημεία, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, και μετατρέπονται σε λίπασμα. Στην Ελλάδα δεν έχουν διαμορφωθεί ακόμη βιολογικές κτηνοτροφικές μονάδες, αλλά μέχρι το φθινόπωρο θα υπάρχουν βιολογικά βοοειδή, χοίροι, αιγοπρόβατα και πουλερικά. Βασική αρχή της βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας είναι η καταπολέμηση των ασθενειών και ζιζανίων με βιολογικές μεθόδους, χωρίς τη χρήση ζιζανιοκτόνων και εντομοκτόνων, τα οποία, πολλές φορές, είναι επικίνδυνα για την υγεία. Η βιολογική καταπολέμηση βασίζεται στην έκθεση των επιβλαβών οργανισμών στους φυσικούς εχθρούς τους, οπότε έντομα, μύκητες, βακτήρια, ιοί και άλλοι μικροοργανισμοί που δεν είναι παθογόνοι για μία καλλιέργεια επιδρούν και μειώνουν ή εξαφανίζουν τους επιβλαβείς. Στην Αυστραλία και στις ΗΠΑ ένα είδος μύκητα, ο Puccinia chondrillina, χρησιμεύει στην καταπολέμηση του ζιζανίου Chondrilla juncea, που προκαλεί σοβαρές απώλειες στην παραγωγή σιταριού.
Πολλοί καταναλωτές αναρωτιούνται αν το προϊόν που αγοράζουν είναι όντως βιολογικό. Ποιος πιστοποιεί τη γνησιότητα των βιολογικών πβροϊόντων; Στην Ελλάδα υπάρχουν τέσσερις επίσημοι οργανισμοί ελέγχου και πιστοποίησης, οι ΣΟΓΕ (Σύλλογος Οικολογικής Γεωργίας Ελλάδος), ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΠΕ και ΔΗΩ, ιδιωτικοί οργανισμοί αναγνωρισμένοι από το κράτος, και ο ΟΠΕΓΕΠ (Οργανισμός Πιστοποίησης και Επίβλεψης Γεωργικών Προϊόντων), νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου που υπάγεται στο υπουργείο Γεωργίας. Όλοι οι οργανισμοί έχουν δικαιοδοσία σε όλη τη χώρα και εκτελούν εργαστηριακούς ελέγχους (υποχρεωτικά μία φορά το χρόνο αλλά, συνήθως, είναι περισσότεροι και απροειδοποίητοι) σε όλα τα στάδια παραγωγής, μεταποίησης και εμπορίας του βιολογικού προϊόντος. Οι οργανισμοί αυτοί χορηγούν πιστοποιητικό βιολογικής προέλευσης στους παραγωγούς και τα προϊόντα ξεχωρίζουν από τις συσκευασίες με το αντίστοιχο σήμα. Ένας εύλογος προβληματισμός είναι πώς μπορεί να οριοθετηθεί πλήρως μια βιολογική καλλιέργεια και να απομονωθεί από όμορες ή κοντινές συμβατικές, καθώς κανένα οικοσύστημα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί "κλειστό". Κάθε περιοχή ανταλλάσσει ύλη και ενέργεια με το περιβάλλον της, οπότε μία συμβατική καλλιέργεια που εμπλουτίζεται με λιπάσματα και φυτοφάρμακα είναι πιθανόν να τα μεταδώσει μέσω των υπόγειων υδάτων και του αέρα σε μία βιολογική που βρίσκεται σε κοντινή απόσταση. Πάντως, οι οργανισμοί ελέγχου διαβεβαιώνουν πως οι συνεχείς επιθεωρήσεις εξασφαλίζουν ότι τα βιολογικά προϊόντα έχουν απαλλαγεί από χημικές ουσίες και τηρούνται όλες οι απαιτούμενες προδιαγραφές. Οι τιμές πώλησης των βιολογικών προϊόντων είναι 30% ακριβότερες, κατά μέσο όρο, έναντι των κλασικών προϊόντων, καθώς έχουν υψηλότερο κόστος παραγωγής. Το ότι δεν χρησιμοποιούνται φυτοφάρμακα και λιπάσματα οδηγεί συχνά σε χαμηλότερες αποδόσεις και σε αυξημένες ανάγκες σε εργατικό δυναμικό.

Πηγή: www.in.gr

Ρόδι: Ο πολύτιμος κόκκινος χυμός του

Η σύγχρονη επιστήμη επιβεβαιώνει όσα εμπειρικά είχαν διαπιστώσει οι άνθρωποι από διάφορους πολιτισμούς στην αρχαιότητα. Το ρόδι καταπολεμά τις καρδιασθένειες, προστατεύει από εγκεφαλικές βλάβες, κατεβάζει την πίεση του αίματος, μειώνει τα σημάδια των γηρατειών, αυξάνει τη γονιμότητα, καθαρίζει και προστατεύει το δέρμα. Κι αν όλα αυτά δεν είναι αρκετά, εργαστηριακή έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, ανέφερε ότι ο νέος σούπερ-καρπός «μοιάζει να δίνει υποσχέσεις» για τον αγώνα κατά των καρκίνων του δέρματος, του μαστού και του προστάτη, κατά των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης, των ελκών, του AIDS, του ιού του έρπητα και της στυτικής δυσλειτουργίας. Σε όλο το Λος Άντζελες γιγαντοαφίσες διαφημίζουν το χυμό του ροδιού με το μήνυμα «Αψηφήστε το θάνατο». Το «πομτίνι» - μαρτίνι με ρόδι - είναι μόδα στα πάρτι του Χόλιγουντ και ήταν το επίσημο κοκτέιλ της δεξίωσης μετά την τελετή της απονομής των Όσκαρ του 2005. Τα ρόδια είναι λοιπόν το μέλλον. Όχι μόνο προλαμβάνουν τις καρδιακές παθήσεις και διάφορες μορφές καρκίνου, αλλά έχουν και θαυμάσια γεύση και σας κάνουν να ξεχωρίζετε ως οξυδερκής και απαιτητικός καταναλωτής.
Αυτό το ξέρατε;
* Ο χυμός από τους σπόρους του ροδιού είναι καλό αφροδισιακό.
* Τα ρόδια προλαμβάνουν τις καρδιακές παθήσεις και διάφορες μορφές καρκίνου.
* Τα ρόδια κάνουν καλό σε όσους εργάζονται πνευματικά.
* To αφέψημα από τη φλούδα του καρπού της ροδιάς σκοτώνει την ταινία και τις αμοιβάδες των εντέρων, αφού προηγηθεί αυστηρή δίαιτα.
* Η φλούδα είναι επίσης στυπτική και καταπολεμά τη διάρροια, ακόμη και τη χρόνια δυσεντερία.
* Στυπτικά είναι και τα φύλλα της ροδιάς, γι' αυτό χρησιμοποιούνται με πλύσεις για τη λευκόρροια, τη βλεννόρροια, τις αιμορροΐδες.
* Τα φύλλα της ροδιάς χρησιμοποιούνται σαν φάρμακο για τον πονόλαιμο και τις πυώδεις αμυγδαλές (γαργάρα).
* Ο χυμός, αναμεμιγμένος με ίση ποσότητα ελαιόλαδου, εξαφανίζει τις κηλίδες του δέρματος και μειώνει τις ρυτίδες.

Το ρόδι κατακτά και το χόλυγουντ

Εδώ και λίγο καιρό, η Ευρώπη και η υπόλοιπη Δύση έχουν ανακαλύψει το νέο σούπερ-φρούτο τους: το ρόδι. Στη...Βρετανία, οι πωλήσεις συσκευασμένου χυμού ροδιού έχουν αυξηθεί θεαματικά τα δύο τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με το λεξικό του Μπαμπινιώτη, όταν στην καθομιλουμένη λέμε ότι «σπάει το ρόδι», εννοούμε ότι παύει και η ατυχία. Μπορεί λοιπόν στο Χόλιγουντ να μην ξέρουν τη λαϊκή ρήση μας, όμως, ξαφνικά, μόνο το 2005 οι πωλήσεις συσκευασμένου χυμού ροδιού σημείωσαν αύξηση κατά 300% και έφθασαν τα 500.000 λίτρα την εβδομάδα. Η ίδια αυξητική τάση με γεωμετρικούς ρυθμούς σημειώθηκε και το 2006. Στις ΗΠΑ, η Τζένιφερ Λόπεζ, ο Γουίλ Σμιθ, η Εύα Λονγκόρια δεν μπορούν να κάνουν πλέον χωρίς αυτόν τον βαθυκόκκινο χυμό. Η εκ νέου «ανακάλυψη» του ροδιού δεν είναι όμως αποτέλεσμα της ανάπτυξης του star system. Σήμερα το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας για τις εξαιρετικά ωφέλιμες επιδράσεις του ροδιού στην ανθρώπινη υγεία αυξήθηκε μπροστά στην απαίτηση για υγιεινή διατροφή και τεκμηριώνεται με κλινικές έρευνες. Επιστήμονες του Εργαστηρίου Έρευνας για τα Λιπίδια στο Ισραήλ επιβεβαίωσαν ότι η τακτική κατανάλωση χυμού ροδιού, μειώνει σημαντικά την αθηροσκλήρυνση, μια μορφή αρτηριοσκλήρυνσης που προκαλεί στένωση των αρτηριών και οδηγεί σε καρδιακή ανεπάρκεια. Επιβεβαίωσαν επίσης ότι, ως πλούσια πηγή φιλικού οξέος, τα ρόδια βοηθούν στην υγιή ανάπτυξη των βρεφών. Είναι επίσης γεμάτα με αντιοξειδωτικά. Σύμφωνα με το δρα Ρίτσαρντ Μπογκλ του Πανεπιστημίου του Χάμερσμιθ, «προκαταρκτικές έρευνες δείχνουν πως ο χυμός του ροδιού μπορεί να έχει σχεδόν τριπλάσια αντιοξειδωτική ικανότητα σε σχέση με την ίδια ποσότητα πράσινου τσαγιού ή κόκκινου κρασιού».
10+1 μυστικά για το ρόδι
1. Στην ελληνική μυθολογία συμβόλιζε το θάνατο και τη γονιμότητα, αλλά οι αρχαίοι Κινέζοι πίστευαν ότι ο χυμός του περιέχει μια «συμπυκνωμένη ψυχή» που μπορούσε να χαρίσει την αθανασία.
2. Ο προφήτης Μωάμεθ έλεγε πως η κατανάλωση ροδιού, απαλλάσσει από το μίσος και το φθόνο.
3. Μερικοί ερευνητές πιστεύουν ότι η Εύα δελέασε τον Αδάμ με ρόδι.
4. Οι Βαβυλώνιοι πίστευαν ότι το μάσημα σπυριών ροδιού πριν από τη μάχη, τους έκανε αθάνατους.
5. Ο θεός της γεωργίας των Χετταίων ευλογούσε τους πιστούς με σταφύλια, σιτάρι και ρόδια.
6. Οι εσωτερικές μεμβράνες του χρησιμοποιούνται για το πλύσιμο του δέρματος.
7. Έρευνα έδειξε πως ο χυμός του μπορεί να θεραπεύει τη στυτική δυσλειτουργία.
8. Ένα ρόδι καλύπτει το 40% της ποσότητας της βιταμίνης C που έχει καθημερινά ανάγκη ένας ενήλικος.
9. Στο θυρεό της βρετανικής Βασιλικής Ιατρικής Ένωσης υπάρχει ένα ρόδι.
10. H ροδιά φυτρώνει από το Ιράν ώς τα Ιμαλάια και καλλιεργείται σε όλη την περιοχή της Μεσογείου από τους αρχαίους χρόνους. Στην Καλιφόρνια εισήχθη το 1769 από τους Ισπανούς εποίκους.
11. Τέσσερα ρόδια ηλικίας 2.500 ετών ανακαλύφθηκαν σε εκσκαφή στην περιοχή της αρχαίας Κορίνθου.

Καλλιέργεια ροδιάς: Μια εναλλακτική λύση για τους παραγωγούς μας.

Η ροδιά (Punica granatum L.) κατάγεται από την Περσία και καλλιεργείται κυρίως σε εύκρατες περιοχές, τόσο σε χαμηλό όσο και σε μέσο και υψηλό υψόμετρο. Θεωρείται σχετικά ανθεκτική στο ψύχος και μάλιστα πιο ανθεκτική από τα εσπεριδοειδή και την ελιά, ενώ δεν απαιτεί ιδιαίτερες εδαφικές συνθήκες. Συγκεκριμένα ευδοκιμεί σε εδάφη μέσης σύστασης, βαθιά, γόνιμα και αρδευόμενα. Μεγαλύτερες και ποιοτικότερες αποδόσεις επιτυγχάνονται σε εδάφη με pH από 5.5 έως 7, που αρδεύονται συχνά. Τα τελευταία χρόνια, η καλλιέργεια της ροδιάς έχει αρχίσει να επεκτείνεται σε περιοχές με μεσογειακό κλίμα όπως και στον ελληνικό χώρο. Από τα μέχρι τώρα στοιχεία, παρατηρείται μια συνεχώς ανάπτυξη της καλλιέργειας ροδιάς. Συγκεκριμένα, είναι ένα ελλειμματικό προϊόν, με αποτέλεσμα να βρίσκεται στο επίκεντρο τόσο της ελληνικής όσο και της διεθνής αγοράς. Μάλιστα, πολλές εταιρίες, που παράγουν προϊόντα με βάση τα ρόδια δείχνουν πρόθυμες να συνεργαστούν με Έλληνες παραγωγούς. Από την άλλη, οι Έλληνες καταναλωτές προτιμούν τα ντόπια προϊόντα από τα εισαγόμενα και τείνουν να αγοράζουν προϊόντα υψηλής θρεπτικής αξίας όπως αυτά που προέρχονται από ροδιές.
Πρόκειται λοιπόν, για μια καινοτόμα και ριζοσπαστική καλλιέργεια, που σίγουρα έχει να «δώσει» πολλά στην ελληνική γεωργία. Το ρόδι σύμβολο της ζωής, της γονιμότητας και της ευημερίας, είναι ο καρπός που από τα αρχαία χρόνια, θεοί και άνθρωποι λάτρευαν. Σύμφωνα λοιπόν με τη μυθολογία, η Ροδιά ήταν αφιερωμένη στην Ήρα, προστάτιδα του γάμου και της γέννησης. Η Αφροδίτη, θεά του έρωτα, συνέδεσε το όνομα της με την ίδια την καταγωγή της Ροδιάς, μια και εκείνη φύτεψε για πρώτη φορά το δένδρο στην Κύπρο. Επίσης, αναφορά στη ροδιά κάνει και ο Όμηρος, στην Οδύσσεια, περιγράφοντας τις καλλιέργειες του βασιλιά των Φαιάκων Αλκίνοου, ενώ ο Αριστοτέλης επισημαίνει κάποια ποικιλία ροδιών χωρίς κουκούτσια. Στη Βίβλο, η Ροδιά παρομοιάζεται με τη γυναικεία ομορφιά, οι σπόροι της συμβολίζουν τη γονιμότητα και ο κατακόκκινος χυμός τους το νέκταρ της αγάπης. Επιπλέον, στη Λαϊκή μας παράδοση, το ρόδι συνδέεται με το γάμο, ως σύμβολο γονιμότητας και με το έθιμο της πρωτοχρονιάς, σαν ένδειξη καλής τύχης και ευημερίας. Το ρόδι είναι πλούσιο σε σάκχαρα, βιταμίνες A,B,C μέταλλα, όπως ασβέστιο, φώσφορο, κάλιο, νάτριο, σίδηρο και την αντιοξειδωτική ουσία, σελήνιο. Το εκχύλισμα του ροδιού μπορεί να προλάβει τον καρκίνο του προστάτη ή να επιβραδύνει την εξάπλωσή του, ενώ η κατανάλωση χυμού ροδιού κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, συμβάλλει στη μείωση του κινδύνου εγκεφαλικών κακώσεων στα βρέφη. Οι κατακόκκινοι και χυμώδεις σπόροι του είναι στυπτικοί, αφροδισιακοί, δροσιστικοί και ανακουφίζουν από τον πυρετό. Τονώνουν και αποτοξινώνουν τον οργανισμό, καθαρίζουν το αίμα, τα νεφρά και την κύστη. Το αφέψημα από τα άνθη της Ροδιάς, υπό μορφή γαργάρας, θεραπεύει την ουλίτιδα και ανακουφίζει από τον πονόλαιμο, ενώ το αφέψημα από τη φλούδα του καρπού καταπολεμά τις αμοιβάδες. Ο δε χυμός του ροδιού, αναμεμειγμένος με ελαιόλαδο, εξαφανίζει τις κηλίδες από το δέρμα και σβήνει τις ρυτίδες, ενώ το ρόδι χρησιμοποιείται ευρύτατα στη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική.