Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΕΝΙΚΑ ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΕΝΙΚΑ ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 6 Απριλίου 2013
Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2011
Το πιο καυτερό τσίλι
Ταϊβανέζος αγρότης ισχυρίζεται πως καλλιέργησε την πιο καυτερή ποικιλία πιπεριάς τσίλι στον κόσμο, "εκθρονίζοντας" έναν Αυστραλό, ο οποίος είχε ανακοινώσει δύο μήνες πριν πως παρήγαγε μια κόκκινη πιπεριά που καίει όσο τίποτε άλλο. Ο Γιεχ Γου-σουν τονίζει ότι η δική του ποικιλία φτάνει περίπου τα 1,5 εκατομμύρια Σκόβιλ (μονάδες καυστικότητας), ενώ αυτή του Αυστραλού Μαρσέλ ντε Βιτ μόλις 1.46 εκατομμύρια Σκόβιλ.
Μικρά Μυστικά για Μεγάλα Μυαλά
Η σωστή διατροφή κατά την διάρκεια των εξετάσεων ή σε περιόδους όπου το άγχος και η ψυχική κούραση αυξάνονται είναι πολύ σημαντική. Ισορροπημένα γεύματα και υγιεινά σνακ θα βοηθήσουν τον οργανισμό να παράγει την απαραίτητη ενέργεια που χρειάζεται για την συγκέντρωση την ώρα του διαβάσματος ή την ώρα της εξέτασης.
Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011
Σάββατο 12 Φεβρουαρίου 2011
Παρασκευή 28 Ιανουαρίου 2011
Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 2011
Ζευγάρι στην Ottawa έφτιαξε το πάτωμα του μπάνιου τους από φελλούς
Είναι ένα καλό πράγμα που η Τζάνετ και ο Bob Barclay έχουν φίλους που τους αρέσει το κόκκινο κρασί, διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να είναι σε θέση να φτιάξουν το νέο πάτωμα του μπάνιου τους.
Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011
Τρούφα, μια εναλλακτική καλλιέργεια
Το διαμάντι της γαλλικής κουζίνας, αλλά και μια εναλλακτική καλλιέργεια στην Ελλάδα αποτελεί το μανιτάρι της τρούφας. Πρόκειται για ένα φυσικό βιολογικό προϊόν του οποίου η παρουσία στη μαγειρική έχει πάρει μυθικές διαστάσεις. Η γαλλική κουζίνα βασιζόταν ανέκαθεν στην τρούφα, αλλά τα τελευταία χρόνια όλες οι διεθνείς παραδοσιακές γεύσεις, ακόμη και η ελληνική προσαρμόζονται στη χρήση της που δημιουργεί τέλειο γευστικό αποτέλεσμα σε φαγητά και γλυκά. Το πολύτιμο αυτό υπόγειο μανιτάρι δημιουργείται από την καρποφορία μιας ομάδας ασκομυκήτων που ζει σε συμβίωση με τις ρίζες κάποιων φυτών, κυρίως δέντρων (βελανιδιάς, λεύκας, φουντουκιάς, τίλιου, ιτιάς, οξιάς, κάποιων κωνοφόρων, κ.λ.π.), από τα οποία λαμβάνει και τα θρεπτικά συστατικά για να αναπτυχθεί. Η καλλιέργεια τρούφας αποτελεί σήμερα μια σύγχρονη αγροτική δραστηριότητα με εκπληκτικές αποδόσεις, κατάλληλη για πολλές ημιορεινές και ορεινές περιοχές της χώρας μας. Ακόμη και φυτεία σε έκταση 3 στρεμμάτων μπορεί να αποφέρει ένα καλό εισόδημα. Με τις τρέχουσες τιμές, το κόστος εγκατάστασης φυτείας ανά στρέμμα κυμαίνεται από 1.000 έως 1.500 ευρώ, ενώ το καθαρό κέρδος – μετά από μια 5ετία – μπορεί να φθάσει τα 1.500 ευρώ το στρέμμα. Αυτό σημαίνει ότι σε μία χρονιά καλύπτεται το κόστος της αρχικής επένδυσης. Σε κάθε στρέμμα προτείνεται η φύτευση 30 -50 δέντρων, ενώ απαγορεύεται η χρήση λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων.• Η μαύρη τρούφα χρησιμοποιείται στο μαγείρεμα και πωλείται στην αγορά 300 – 1000 € ανά κιλό, ενώ η λευκή χρησιμοποιείται ωμή σε μικρότερες ποσότητες και κοστίζει 500 – 4000 € ανά κιλό.
• Πέρυσι, σε δημοπρασία που έγινε για φιλανθρωπικό σκοπό στην Ιταλία ένας «λάτρης» του μανιταριού πλήρωσε για λευκή ιταλική τρούφα βάρους 1,2 κιλών, το ποσό των 95.000 ευρώ.
• Το χρώμα, η γεύση και το άρωμα της καθορίζονται από το είδος του δέντρου αυτού, π.χ. αυτές που βρίσκονται κοντά σε βελανιδιές έχουν πιο έντονο άρωμα, ενώ αυτές που βρίσκονται κοντά σε τίλιο έχουν πιο ανοιχτό χρώμα και πιο γλυκό άρωμα.
• Στην αρχαία Ελλάδα ήταν γνωστή με το όνομα ύδνον και πίστευαν ότι δημιουργείται από τις αστραπές που έριχνε ο Δίας στη γη.
• Σύμφωνα με τους αρχαίους Ρωμαίους, οι καλύτερες τρούφες βρίσκονταν στην Ελλάδα και στη Λιβύη, ενώ για τον Ιταλό γιατρό Bartolomeo Platina (1400) στην Αφρική, στη Συρία, στην Ελλάδα και στη Λιβύη. Στην Ανατολή είναι διαδεδομένη τόσο στην Κίνα όσο και στην Ιαπωνία.
• Στη Ευρώπη του 1600 η τρούφα ονομαζόταν «σκόρδο των πλουσίων» λόγω του ελαφρού αρώματος σκόρδου που έχει και φυσικά επειδή καταναλωνόταν μόνο από ευγενείς.
• Στη Γαλλία, αρχικά για την αναζήτηση της τρούφας χρησιμοποιήθηκαν χοίροι. Σήμερα γίνεται σχεδόν αποκλειστικά με εκπαιδευμένους σκύλους.
Ακόμη και φυτεία σε έκταση 3 στρεμμάτων μπορεί να αποφέρει ένα καλό εισόδημα. Με τις τρέχουσες τιμές, το κόστος εγκατάστασης φυτείας ανά στρέμμα κυμαίνεται από 1.000 έως 1.500 ευρώ, ενώ το καθαρό κέρδος – μετά από μια 5ετία – μπορεί να φθάσει τα 1.500 ευρώ το στρέμμα. Αυτό σημαίνει ότι σε μία χρονιά καλύπτεται το κόστος της αρχικής επένδυσης. Σε κάθε στρέμμα προτείνεται η φύτευση 30 -50 δέντρων, ενώ απαγορεύεται η χρήση λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων. Στα πλεονεκτήματα της τρούφας περιλαμβάνονται η οικολογική καλλιέργεια φιλική προς το περιβάλλον, δεν υπάρχει πρόβλημα διάθεσης, απαιτεί λίγη χειρωνακτική εργασία και εξισορροπεί την αποψίλωση των δασών.
Δευτέρα 24 Ιανουαρίου 2011
Η καλιέργεια του Ιπποφαούς
Το ιπποφαές είναι ένα φυτό το οποίο μπορεί να καλλιεργηθεί και να παράγει καρπούς από το υψόμετρο του επιπέδου της θάλασσας μέχρι το υψόμετρο των 2000m. Στη Ρωσία υπάρχουν ενδημικά είδη του ιπποφαούς που καρποφορούν σε υψόμετρα μεταξύ 1200m και 2000m. Το εύρος των θερμοκρασιών μέσα στο οποίο μπορεί να καλλιεργηθεί είναι πολύ μεγάλο και ευρίσκεται μεταξύ -43ο C και 40ο C. Το ιπποφαές μπορεί να καλλιεργηθεί σε μία ποικιλία εδαφών τα οποία μπορεί να είναι γόνιμα ή λιγότερο γόνιμα ή ακόμη και σε άγονα εδάφη. Το ρΗ του εδάφους μπορεί να κυμαίνεται από 5,5 μέχρι 8,0. Έχει αποδειχθεί ότι οι ρίζες του αναπτύσσονται καλά σε ελαφρά αεριζόμενα εδάφη, αμμώδη ή χαλικώδη και μπορούν να αναπτυχθούν ακόμη και σε εδάφη με υψηλές συγκεντρώσεις χλωριούχου νατρίου. Μπορεί να καλλιεργηθεί επίσης και σε αργιλώδη και αργιλοπηλώδη εδάφη με επιτυχία αφού βέβαια ενσωματωθεί μία ποσότητα 2000-2500 κιλών / στρέμμα καλά χωνευμένης κοπριάς ή άλλης οργανικής ουσίας. Το ιπποφαές είναι ένα φυτό μοναδικό που μπορεί να καλλιεργηθεί και να αξιοποιήσει ακόμη και εγκαταλελειμμένα γεωργικά εδάφη, ακαλλιέργητες εκτάσεις, αμμώδεις παραθαλάσσιες εκτάσεις, πυρόπληκτα εδάφη ή βραχώδη νησιά ενώ ταυτόχρονα λόγω του ότι συμβιώνει στις ρίζες του με ένα αζωτοβακτήριο λαμβάνει το άζωτο που έχει ανάγκη για την ανάπτυξη του από τον ατμοσφαιρικό αέρα, εμπλουτίζοντας ταυτόχρονα το έδαφος με άζωτο βελτιώνοντας ταυτόχρονα τη γονιμότητα του εδάφους. Το φυτό αυτό θεωρείται ανθεκτικό στην ξηρασία αλλά τα καλύτερα αποτελέσματα σαν αυτοφυές τα δίδει σε περιοχές που δέχονται τουλάχιστον 400mm έως 600mm βροχής ετησίως και επάνω. Το ιπποφαές εφόσον αποβλέπουμε στην μεγάλη παραγωγή πρέπει το καλοκαίρι να αρδεύεται έστω και με μικρές ποσότητες ύδατος. Η κατάλληλη άρδευση μπορεί να γίνεται με το σύστημα των σταγόνων ή με τους μικροεκτοξευτές. Μερικά είδη και υποείδη του ιπποφαούς μπορούν να ανεχθούν και πλημμυρικά φαινόμενα, αλλά γενικά μπορούμε να σημειώσουμε ότι σε βαριά και υγρά εδάφη δεν ευδοκιμεί το φυτό αυτό. Το χωράφι που θα εγκατασταθεί η καλλιέργεια του ιπποφαούς πρέπει να στραγγίζει καλά. Το γεγονός επίσης ότι το ριζικό του σύστημα απλώνεται ταχέως σε μεγάλο εύρος επιφανειακά, του δίνει τη δυνατότητα σε μικρό χρονικό διάστημα να καλύπτει μεγάλες επιφάνειες ενισχύοντας ταυτόχρονα τη συνοχή του εδάφους. Λόγω του ότι είναι ανθεκτικό στην επίδραση των ισχυρών ανέμων, το ιπποφαές χρησιμοποιείται επίσης και σε φυτοφράκτες με πολύ καλά αποτελέσματα στην προστασία των καλλιεργειών, αλλά και σαν πολύ καλό καταφύγιο της τοπικής πανίδας. Η καλή ηλιοφάνεια είναι επίσης πολύ σημαντικός παράγοντας για την επίτευξη μεγάλης παραγωγής καρπών. Για τον λόγο αυτό επιδιώκεται η διεύθυνση των γραμμών φυτεύσεως να είναι στον άξονα βορρά- νότου ώστε να υπάρχει η μικρότερη σκίαση των φυτών.
Τρίτη 4 Ιανουαρίου 2011
Πότε και από πού ξεκίνησε η βιοδυναμική γεωργία;
Τυπικά γεννήθηκε το 1924 (αρκετά πριν ξεκινήσει η βιολογική γεωργία). Προέκυψε από μια συνάντηση που πραγματοποίησαν οι Γερμανοί παραγωγοί στην οποία είχαν καλέσει τον Rudolf Steiner, φιλόσοφο, ερευνητή και ιδρυτή της Ανθρωποσοφίας, για να εκλαϊκεύσει τα πρώτα πειραματικά δεδομένα, με τα οποία θα δινόταν μία απάντηση στα προβλήματα που άρχισαν να διαφαίνονται από τα πρώτα βήματα της χημικής γεωργίας. Σε αυτή τη συνάντηση αναδείχθηκε ένας άλλος τρόπος «ανάγνωσης» των φυσικών φαινομένων. Ετσι μπήκαν οι πρώτες βάσεις για την «ολιστική» θεώρηση της γεωργικής εκμετάλλευσης, βάσει της οποίας υπάρχει άμεση σχέση αφενός με το οικοσύστημα που την περιβάλλει, αφετέρου όμως και με τον πλανήτη Γη, αλλά και με ολόκληρο το σύμπαν που την περιβάλλει. Με άλλα λόγια, το αγρόκτημα αντιμετωπίζεται ως ένας ζωντανός οργανισμός. Το έδαφος μαζί με τις μορφές ζωής που υπάρχουν σ' αυτό, τα φυτά, τα ζώα, ο ίδιος ο άνθρωπος, καθώς και ολόκληρο το σύμπαν, βρίσκονται σε μια συνεχή αλληλεξάρτηση μεταξύ τους. Τρία χρόνια αργότερα δημιουργείται ο πρώτος συνεταιρισμός για την εμπορία των βιοδυναμικών προϊόντων και καθιερώνεται για πρώτη φορά το σήμα demeter. Το 1932 η βιοδυναμική γεωργία άρχισε να εφαρμόζεται σε Αυστρία, Ελβετία, Ολλανδία, Σουηδία, Νορβηγία και Μ. Βρετανία. Τις επόμενες δεκαετίες, εξαπλώνεται και στις άλλες ηπείρους, φθάνοντας έτσι στο 1997, όταν εκπρόσωποι από 19 ανεξάρτητες οργανώσεις Demeter (από Αυστρία, Αυστραλία, Βραζιλία, Καναδά, Δανία, Αίγυπτο, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Μ. Βρετανία, Ιρλανδία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Ν. Ζηλανδία, Νορβηγία, Σουηδία, Ελβετία και ΗΠΑ) δημιουργούν την Demeter Ιnternational. Σήμερα οι φορείς που πιστοποιούν με τις προδιαγραφές της βιοδυναμικής γεωργίας και είναι μέλη της Demeter Ιnternational είναι 38 και πιστοποιούν περισσότερες από 3.500 μονάδες (1.000.000 περίπου στρέμματα) σε 60 χώρες ανά τον κόσμο.ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Στη χώρα μας υπάρχουν βιοδυναμικοί καλλιεργητές; Κάποιοι παραγωγοί εφαρμόζουν τις προδιαγραφές της Demeter, αλλά επειδή δεν λειτουργεί φορέας για την πιστοποίηση της βιοδυναμικής γεωργίας στην Ελλάδα, τα προϊόντα τους πιστοποιούνται μόνο ως βιολογικά (σύμφωνα με τον Καν. ΕΟΚ 2092/91) από τους ήδη υπάρχοντες πιστοποιητικούς οργανισμούς. Μάλιστα, τον προηγούμενο μήνα σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο Χαλάνδρι Αττικής, παρουσία και του Dr. Julius Obermaier (συμβούλου και ιδρυτικού μέλους της Demeter Ιnternational) ιδρύθηκε «Σύλλογος προώθησης της βιοδυναμικής γεωργίας για την παραγωγή προϊόντων ποιότητας Demeter». Σκοπός του είναι να διαδώσει τη βιοδυναμική γεωργία στην Ελλάδα, να κάνει γνωστή στους καταναλωτές την ιδιαιτερότητα των προϊόντων που φέρουν την επισήμανση Demeter και να είναι αρωγός στους παραγωγούς που επιθυμούν να καλλιεργήσουν με τον συγκεκριμένο τρόπο.
Για περισσότερες πληροφορίες, Γαβριήλ Πανάγος, Τ 210 6801 756, e-mail: info@panbio.gr
Η βιοδυναμική γεωργία
Η βιοδυναμική γεωργία είναι μια οικολογική γεωργία που λαμβάνει υπ’ όψη της και αφανείς δυνάμεις στη φύση, όπως δυνάμεις ζωής, ψυχικές δυνάμεις και πνευματικές δυνάμεις. Δυνάμεις ζωής είναι αυτές που έχουν ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη και την αναπαραγωγή. Ψυχικές δυνάμεις είναι αυτές που δημιουργούν όργανα σ’ έναν οργανισμό π.χ. στα φυτά ρίζες, φύλλα, άνθη κλπ. Πνευματικές δυνάμεις είναι αυτές που δίνουν το αρχέτυπο του είδους σε κάθε φυτό και ζώο, κάτι πριν από τα γονίδια και κληρονομικότητα. Όλες αυτές οι δυνάμεις ακολουθούν ορισμένους ρυθμούς αύξησης και μείωσης των ωθήσεών τους και σχετίζονται με τις εναλλαγές στο ηλιακό μας σύστημα και γενικά στο Σύμπαν. Ό,τι έχει ζωή υπόκειται σε ρυθμούς. Σκεφθείτε την κυκλοφορία των χυμών στα φυτά, του αίματος σε μας, την εγρήγορση και τον ύπνο, την βλάστηση και τον λήθαργο των φυτών, την ημέρα και τη νύχτα, Χειμώνα, Καλοκαίρι κλπ.Τα ιδεώδη στην βιοδυναμική γεωργία είναι:
• Το αγρόκτημα να γίνει ένας ζωντανός οργανισμός με την μέγιστη εφικτή αυτάρκεια, δηλαδή μείωση όσο το δυνατόν των εισροών και αύξηση της παραγωγικότητας.
• Η τόνωση της ιδιοτυπίας του αγροκτήματος, να έχει δηλαδή τη δική του ατομικότητα.
• Τα προϊόντα να έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του αγροκτήματος, τη δική τους ταυτότητα. Αυτό εκφράζεται με καλή γεύση και οργανοληπτικές ιδιότητες.
Αυτά επιτυγχάνονται με τα εξής:
• Ζωντάνεμα του εδάφους, δηλαδή ποικιλομορφία στους οργανισμούς του εδάφους με κατάλληλη οργανική λίπανση, η οποία δεν θα περιέχει μόνο υλικά, ουσίες, αλλά θα δημιουργεί και ευνοϊκές συνθήκες και τάσεις, δυνάμεις, ώστε να ευνοείται η βλάστηση και δυναμικότητα των αναπτυσσομένων φυτών .
• Βασικό ρόλο έχει η χρήση των βιοδυναμικών παρασκευασμάτων, κάτι σαν ομοιοπαθητικά σκευάσματα, τα οποία καλό είναι ο καθένας να τα φτιάχνει μόνος του στο κτήμα του, μπορεί όμως και να τα προμηθεύεται.
• Τα γεωργικά ζώα του κτήματος πρέπει ως επί το πλείστον να τρέφονται με φυτά και καρπούς που έχουν αναπτυχθεί μ’ αυτό τον τρόπο, ώστε να προσφέρουν όχι μόνο τα άριστα ζωικά προϊόντα αλλά και την κατάλληλη κοπριά, το εμβόλιο γονιμότητας, για το συγκεκριμένο κτήμα. Αν δεν υπάρχουν γεωργικά ζώα στο κτήμα, τότε η κοπριά για λίπανση να προέρχεται από ζώα ελευθέρας βοσκής της περιοχής και να κομποστοποιείται.
Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή της βιοδυναμικής γεωργίας;
Να υπάρχουν ηθικά κίνητρα και όχι μόνο βιοποριστικά. Ελεύθερο πνεύμα για κατανόηση των δυνάμεων στη φύση και το ρόλο του παραγωγού ή και μεταποιητή ως εξυγιαντή. Για ν’ αναγνωριστούν τα προϊόντα ως βιοδυναμικά με το διεθνώς κατοχυρωμένο και αναγνωρισμένο σήμα εγγύησης της ιδιαίτερης αυτής ποιότητας DEMETER (πρόκειται για την ελληνική λέξη Δημήτηρ, η αρχαία θεά της γεωργίας) απαιτούνται τα εξής:1) Το αγρόκτημα, η επιχείρηση, να έχει και να συνεχίζει να έχει την πιστοποίηση: πλήρως βιολογικό προϊόν της ευρωπαϊκής κοινότητας
2) Να εφαρμόζεται επιπλέον και ο κανονισμός, οι προδιαγραφές, Demeter για να φθάσουν τα προϊόντα στην ιδιαίτερη ποιότητα DEMETER.
3) Το αγρόκτημα να ξεκινήσει επίσημα (υποβολή αίτησης) με έναν αναγνωρισμένο σύμβουλο βιοδυναμικής. Στην αρχή πολλά θα γίνονται σε συνεννόηση με τον σύμβουλο.
4) Ο υπεύθυνος του κτήματος, επιχείρησης, να συμμετάσχει σ’ έναν σύλλογο, οργάνωση, βιοδυναμικής γεωργίας αναγνωρισμένο από την Demeter International και. να παρακολουθήσει κάποια ανάλογα σεμινάρια (οργανώνει ο σύλλογος).
5) Να ελέγχεται για την εφαρμογή του κανονισμού Demeter από έναν φορέα εξουσιοδοτημένο από την οργάνωση βιοδυναμικής της χώρας ή την Demeter International.
6) Ο παραγωγός να γνωρίζει όσα εισάγει και χρησιμοποιεί στο κτήμα: πώς παράγονται, τι κάνουν. Για τα βιοδυναμικά παρασκευάσματα υπάρχουν όλες οι οδηγίες παραγωγής και χρήσης τους. Μπορεί επιπλέον ο καθένας να φτιάξει και ομοιοπαθητικά σκευάσματα κατά περίπτωση π.χ. για έλεγχο εντόμων. Τα βασικά βιοδυναμικά παρασκευάσματα είναι όμως υποχρεωτικά. Στα σεμινάρια δίδονται ανάλογες εξηγήσεις.
Πέμπτη 30 Δεκεμβρίου 2010
Το να πίνεις γρήγορα σκοτώνει
Όχι μόνο το πόσο πίνει κανείς, αλλά επίσης το πόσο γρήγορα, αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο για την υγεία του, όχι μόνο για το συκώτι, αλλά και για την καρδιά του. Όσοι κάνουν κραιπάλες με αχαλίνωτη κατανάλωση αλκοόλ, ιδίως τα Σαββατοκύριακα, αντιμετωπίζουν διπλάσιο κίνδυνο για την καρδιά τους σε σχέση με όσους πίνουν παρόμοια ποσότητα αλκοόλ, αλλά σε μικρότερες μερίδες και με πιο σταθερό ρυθμό, αποφεύγοντας τις καταχρήσεις μέσα στην μέρα, σύμφωνα με μια νέα γαλλική επιστημονική έρευνα. Η μελέτη, υπό τον καθηγητή ιατρικής Ζαν Φεριέρ του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Τουλούζης, που δημοσιεύτηκε στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "British Medical Journal", σύμφωνα με το BBC και το Γαλλικό, συνέκρινε επί δέκα ολόκληρα χρόνια περίπου 10.000 άνδρες πότες, ηλικίας 50 - 59 ετών, από το Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας και τρεις γαλλικές πόλεις - Λιλ, Στρασβούργο και Τουλούζη (όπου οι άνθρωποι συνήθως πίνουν τακτικά αλλά με περισσότερο μέτρο κάθε φορά). Οι Γάλλοι γενικά πίνουν λιγότερο αλκοόλ, αλλά καθημερινά, σε σχέση με τους Ιρλανδούς που είναι "γερά ποτήρια", αλλά όχι κάθε μέρα. Η έρευνα συμπέρανε ότι οι άνδρες που ακανόνιστα κάποιες φορές μέσα στην εβδομάδα έπιναν ασταμάτητα (συνήθως μαζί με τους φίλους τους), είχαν περίπου διπλάσιες πιθανότητες να πάθουν έμφραγμα ή να πεθάνουν από την καρδιά τους στη διάρκεια της δεκαετίας που κράτησε η μελέτη. Οι ερευνητές συμπέραναν ότι όσο πιο πολύ αλκοόλ πίνει κάποιος "μονοκοπανιά", τόσο μεγαλύτερο κακό κάνει στην υγεία του, ιδίως αν πρόκειται για αλκοολούχα ποτά αντί για κρασί. Αντίθετα, η κατανεμημένη κατανάλωση αλκοόλ μέσα στην εβδομάδα έχει λιγότερες επιπτώσεις σε σχέση με την κραιπάλη μια ή δύο μέρες την εβδομάδα (ως κραιπάλη ορίζεται η κατανάλωση περισσότερων από πέντε μερίδων αλκοόλ μέσα στη μέρα). Η μελέτη επιβεβαιώνει προηγούμενες έρευνες ότι είναι καλύτερα να καταναλώνει κανείς μια μικρή ποσότητα αλκοόλ σε τακτική βάση παρά μια μεγάλη ποσότητα μια κι έξω. Οι γιατροί συμβουλεύουν τις μεν γυναίκες να μην πίνουν περισσότερο από δύο ποτήρια κρασί ή μια μπίρα την μέρα, ενώ τους άνδρες να μην πίνουν περισσότερο από τρία ποτήρια κρασί τη μέρα.
Η φύση βελτιώνει την μνήμη μας
Ακόμα κι αν κάνει κρύο έξω, μια βόλτα στο πάρκο βελτιώνει τη μνήμη και την ικανότητα προσοχής του ανθρώπου, σύμφωνα με νέα έρευνα ψυχολόγων και νευροεπιστημόνων του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, η οποία δημοσιεύεται στο περιοδικό «Psychological Science» (Ψυχολογική Επιστήμη).Οι ερευνητές Marc Berman, John Jonides και Stephen Kaplan μελέτησαν τα οφέλη από την επαφή με τη φύση και διαπίστωσαν ότι ακόμα και το απλό κοίταγμα εικόνων με τοπία της φύσης βελτιώνει την ικανότητα να θυμάται κανείς και να εστιάζει την προσοχή του. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι οι διαπιστώσεις τους μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους που υποφέρουν από νοητική κόπωση. «Η επαφή με τη φύση μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα ανάλογα με το διαλογισμό. Μάλιστα οι άνθρωποι δεν χρειάζεται καν να απολαμβάνουν τη βόλτα τους για να ωφεληθούν διανοητικά», δήλωσε ο Berman. Όπως είπε, τα ίδια οφέλη υπάρχουν είτε μια ηλιόλουστη μέρα του καλοκαιριού, είτε μια κρύα μέρα του χειμώνα.Η έρευνα διαπίστωσε ότι τα οφέλη δεν ισχύουν, όταν η βόλτα δεν γίνεται στη φύση, αλλά στους δρόμους της πόλης. Παρομοίως, όταν κανείς κοιτά εικόνες αστικών τοπίων δεν έχει τα νοητικά οφέλη που προσφέρει η θέαση φυσικών τοπίων.
Λίγα λόγια για το Ουίσκι
Τόσο το malt όσο και το grain ουίσκι ωριμάζουν σε δρύινα βαρέλια το λιγότερο επί τρία χρόνια. Η απόσταξη και η παλαίωση επιβάλλεται να έχουν γίνει στη Σκοτία προκειμένου να πληρούν τον όρο "Σκοτσέζικο ουίσκι". Μία από τις μεγαλύτερες διαφορές ανάμεσα στο Σκοτσέζικο και το Ιρλανδέζικο ουίσκι είναι ότι η βύνη για το Ιρλανδέζικο ουίσκι ξεραίνεται σε κλειστούς φούρνους και όχι πάνω από φωτιά, έτσι ώστε να μην απορροφά τη μυρωδιά της τύρφης που καίγεται. Ενώ το Σκοτσέζικο ουίσκι αποστάζεται δύο φορές, το Ιρλανδέζικο αποστάζεται τρεις σε χάλκινους αποστακτήρες. Υπάρχουν δύο διαφορετικές προσεγγίσεις για την ανάμειξη ουίσκι του Καναδά. Η συνηθισμένη μέθοδος του "post - blending" σημαίνει ότι ποικίλα παλαιωμένα ουίσκι διαφορετικού χαρακτήρα αναμιγνύονται μαζί, ενώ το "pre - blending" το οποίο χρησιμοποιείται από το Canadian Club αφορά ανάμιξη ουίσκι πριν από την παλαίωση. Το αποστακτήριο Glenfiddich στο Ντάφτάουν χρονολογείται από το 1887 και παράγει το περίφημο ομώνυμο ουίσκι, το οποίο είναι το μόνο malt ουίσκι των Χάιλάντς (βόρεια ορεινή Σκοτία) που εμφιαλώνεται εκεί. Το Strathisla στο Κιθ, το οποίο χρονολογείται από το 1768 και είναι το παλαιότερο αποστακτήριο στα χάιλαντς παράγει το malt που είναι η καρδιά του Chivas Regal. To Glenlivet ήταν το πρώτο αποστακτήριο που πήρε άδεια το 1824 στη Σκοτία.
Κυριακή 26 Δεκεμβρίου 2010
Οι νέες παραγωγές ειναι μια καλή προοπτική
Σημαντικά εισοδήματα στους παραγωγούς της Bόρειας Ελλάδας προσφέρουν οι νέες, δυναμικές καλλιέργειες όπως το μύρτιλο, το ιπποφαές, το ρόδι, αλλά και η μαύρη τρούφα. Ειδικότερα, στην Ξάνθη καλλιεργούνται 3.000 - 4.000 φυτά ιπποφαές, ενώ σε λίγες ημέρες αναμένεται να ξεκινήσει η φύτευση φυτών σε περίπου 60 στρέμματα στην Κοζάνη από τον νεοσύσταστο Συνεταιρισμό Ιπποφαούς και Δυναμικών Καλλιεργειών Δυτικής Μακεδονίας, που έχει έδρα την Αιανή Κοζάνης. Η πούλπα, η φλούδα του καρπού, θα διατίθεται σε επιχειρήσεις ζωοτροφών για την παραγωγή νέων ειδών τροφών. Η στρεμματική απόδοση διαμορφώνεται από 800 έως 1.200 κιλά ανά στρέμμα, ενώ η οικονομική του απόδοση είναι μεγάλη. Αποφέρει στον παραγωγό 1.500-2.000 ευρώ το στρέμμα μόνο από την πώληση του καρπού, όταν το τριαντάφυλλο και η λεβάντα αποδίδουν 300 ευρώ και το σιτάρι 100 ευρώ. Στο εμπόριο, το έλαιο του φυτού πωλείται αντί 150 ευρώ το λίτρο, ενώ ο χυμός αντί 57 ευρώ το λίτρο.Η καλλιέργεια του μύρτιλου δεν είναι απαιτητική και μπορεί να είναι επιτυχής σε όλα τα μέρη της Ελλάδας, εφόσον επιλεγούν οι κατάλληλες ποικιλίες και ακολουθηθεί το κατάλληλο καλλιεργητικό σύστημα. Η διάρκεια της καλλιέργειας είναι 30 έτη, ενώ η πρώτη συγκομιδή γίνεται από το τρίτο έτος. Η μέση απόδοση καρπών είναι 1.000 κιλά ανά στρέμμα, ενώ το κόστος συγκομιδής καρπών με τα χέρια είναι 700-1.000 ευρώ ανά στρέμμα. Η τιμή πώλησης των καρπών διαμορφώνεται σε 4-5 ευρώ το κιλό, με το κόστος εγκατάστασης ενός στρέμματος δενδρώδους μύρτιλου να υπολογίζεται σε 900-1.000 ευρώ. Το ετήσιο κόστος καλλιέργειας, συντήρησης και συγκομιδής των καρπών ενός στρέμματος μύρτιλου σε πλήρη ανάπτυξη ανέρχεται περίπου σε 1.500 ευρώ στρέμμα.
Eπίσης στη Βόρεια Ελλάδα καλλιεργούνται περίπου 10.000 στρέμματα ροδιού. Εξ αυτών τα 3.000 στρέμματα καλλιεργεί η Ομάδα Παραγωγών Ροδιού Aγιος Αθανάσιος Δράμας, που αποτελείται από 100 άτομα. Την τρίτη χρονιά αποδίδει 300-500 κιλά ανά στρέμμα, ενώ μετά τον τρίτο χρόνο μπορεί να φτάσει έως 4 τόνους ανά στρέμμα. Η πρώτη ποιότητα του καρπού τιμάται 1 ευρώ το κιλό, ενώ η δεύτερη 30-40 λεπτά.
Η καλλιέργεια του είδους μανιταριού της μαύρης τρούφας είναι πολύ περιορισμένη και δεν ξεπερνά τα 80 στρέμματα, καθώς απαιτεί ειδικές προδιαγραφές εδάφους. Το κόστος παραγωγής της διαμορφώνεται σε 1.000 ευρώ το στρέμμα, ενώ η απόδοση ξεκινά μετά τον τέταρτο χρόνο καλλιέργειας με λίγα γραμμάρια προϊόντος. Μετά τα 10-12 χρόνια η παραγωγή διαμορφώνεται σε 3-5 κιλά το στρέμμα. Η τιμή του κιλού της μαύρης τρούφας διαμορφώνεται από 600 έως και 1.500 ευρώ. Αποτελεί επικερδή καλλιέργεια, ωστόσο απαιτητική και δαπανηρή, αλλά η γαστρονομική και θρεπτική της αξία την καθιστούν ως ένα από τα πιο περιζήτητα εδέσματα παγκοσμίως.
Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010
Οι εποχές επιτάσσουν αλλαγές..
Οι εποχές επιτάσσουν αλλαγές. Είναι ώρα για αλλαγές αν θέλουμε να μείνουν τα κτήματα στην δούλεψη μας και να μην χαθούν. Οι επιδοτήσεις τελειώνουν, οι καιροί αλλάζουν και πρέπει να ψάξουμε νέες καλλιέργειες. Αλλιώς δεν θα μπορέσουμε να κρατήσουμε ζωντανή την ύπαιθρο μας. Οι παραγωγές των περασμένων δεκαετιών δεν έχουν πλέον θέσει στην νέα εποχή και ήδη και εμείς ψαχνόμαστε. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που η οικογένεια, ζήτησε την συνδρομή μου για να μπορέσω ταυτόχρονα με την εργασία μου να φέρω νέες ιδέες στο κτήμα. Τα κτήματα που κάποτε έβγαζαν φασόλια και καλαμπόκια τώρα θα πρέπει να δώσουν την θέση τους σε νέες αποδοτικές καλλιέργειες. Η πρόκληση είναι μεγάλη και πρέπει να ανταποκριθώ. Η μελέτη των νέων καλλιεργειών πρέπει να είναι καθημερινή και η ενημέρωση συνεχής. Μια καλή προοπτική ισως ειναι η καλλιέργεια της ροδιάς. Θα παλέψουμε και ότι μας βγει.
Απο τα ωραιότερα αγροκτήματα
Eνα απο τα ωραιότερα αγροκτήματα που εχω δεί. Μακάρι να μπορέσω να βελτιώσω και εγώ το οικογενοιακο μας αγρόκτημα και να το προσαρμώσω στις συχρονες αναγκες και επιταγες της κοινωνίας μας, αλλά και της βιολογικής καλλιεργειας. Θα μου πείτε πως θέλει πολλη δουλειά, αλλά τίποτε δεν γίνεται χωρίς δουλειά. Αυτο που εχει σημασία ειναι να αγαπάς την γή και την φύση για να μπορέσεις να δείς τους καρπούς της μπροστά σου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)







